Miejscowosc Gödestorf-Osterholz-Schnepke
Okolo 400 mieszkanców liczy pierwszy raz wspomniany w 1124r. Gödestorf ze swa czescia miejscowosci Falldorf. Jako godlo wystepuje wylany w 1707r. „dzwon modlitwy”, który znajduje sie na terenie bylej szkoly wiejskiej.
Falldorf cieszy sie w miejskiej czesci cicha slawa, jest jednym z dwóch miejsc osiedlowych wymienionych we wczesnych pisemnych wzmiankach. Miedzy 860 i 865 rokiem, Ansgar, arcybiskup z Bemen opisuje cuda uzdrowienia, które mialy sie dokonac nad grobem biskupa Willehada w bremienskiej katedrze. Ansgar relacjonuje m.in. przypadek dwóch kobiet z „Falathorpe”. „Jedna z nich, Hathaburch z imienia, byla przez swe kalectwo zgarbiona i pokrzywiona... Marcswid, ta druga, slepa”. Po tym jak mialy blagac Boga nad grobem swietego o pomoc, mialy wrócic do Falldorfu „ zdrowe i szczeliwe”.
Mniej niz 300 mieszkanców posiada Osterholz, w zwiazku z tym jest najrzadziej zasiedlona czescia Syke. Za drugim spojrzeniem wychodzi na jaw, ze nazwa wsi – ok. 1250r. ukazuje sie na liscie mostów Wesery – wywodzi sie z lasu. Najprawdopodobniej duza czesc lesna wchodzila w glab miejscowosci. Podczas wojny 30-letniej ciezko ucierpiala cala dzungla. Drzewostany zaginely, które nigdy nie zostaly niczym zastapione. Wg raportu szkód z 1634 roku wykarczowano zupelnie szerokie obszary miedzy Barrien, Okel i Osterholz. M.in. wyciete drzewa wykorzystano do budowy szanca w Dreye, na granicy obszaru Bremy.
„Dla kazdego turysty i kazdego przyjaciela natury oplaca sie” udac do Schnapke, entuzjazmowala sie dziennikarka w roku 1960. „Zaskakujaco rozlegly piekny widok... przez cala szerokosc pradoliny Wesery, który mozna podziwiac od poczatku miejscowosci w kierunku Gödestorfu” – zachwycala sie. Szeroko znana byla miejscowosc Schnepke w pierwszej polowie poprzedniego stulecia ze wspaniale smakujacych sliwek. Ta owocna i zyzna ziemia sprzyjala owocowemu sadownictu, która to wyniosla ja na wysokie obroty. Ok. 1250r. miejsowosc ukazuje sie na bremenskiej liscie weserskich mostów. W pózniejszych jej zródlach (1530r.) pojawia sie jako „Snebbeke”.
zurück zur deutschen Seite